Η αρχαία ελληνική κουζίνα, αυτή που γέννησε όλες τις άλλες αντεπιτίθεται μετά από είκοσι πέντε αιώνες... Τι άραγε γνωρίζουμε γι’ αυτήν;

Σίγουρα λιγότερα απ’ όσα για την κινέζικη, την μεξικάνικη ή την αμερικάνικη. Και όμως καυχιόμαστε για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό μας ο οποίος είναι παγκοσμίως παραδεχτό ότι πρώτος φώτισε την ανθρωπότητα δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν. Θα ήταν αδύνατον άλλωστε οι άνθρωποι που δίδαξαν στον κόσμο την δημοκρατία, το θέατρο, την  φιλοσοφία, την ιατρικη, τα μαθηματικά και τόσες άλλες επιστήμες να υστερούν στο θέμα της διατροφής.

Αυτά ακριβώς  σκεφτόταν ,πολύ καιρό πριν, ο Ιωάννης Αδάμης,  που έχοντας κυριαρχήσει στο χώρο της εξειδικευμένης εστίασης  10 χρόνια ήδη, το 1998 καινοτομεί, ανοίγοντας το «ΑΡΧΑΙΩΝ ΓΕΥΣΕΙΣ», αφήνοντας άφωνους όλους τους ανταγωνιστές του.

Ήταν αυτός  μαζί με τη σύζυγό του Σούλη Αδάμη, η οποία πρωτοστάτησε στην ιδέα και την τεράστια προσπάθεια, που από περιέργεια θαυμασμό και υποχρέωση προς τους αρχαίους μας προγόνους, αποφάσισαν να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα. Ήξεραν εξάλλου ότι η γαστρονομία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού ενός λαού. Η προσπάθειά τους  ήταν πραγματικά δύσκολη. Άλλωστε ποιος δεν δυσκολεύτηκε όταν πρώτος δημιούργησε κάτι. Η αρχαία μας κληρονομιά σε συγγράμματα είναι ευτυχώς πολύ πλούσια.
Μα καλά ,σκέφτηκαν, αυτοί οι άνθρωποι δεν έτρωγαν; Όχι μόνο έτρωγαν αλλά είχαν αναγάγει το φαγητό σε μια πραγματική απόλαυση. Εύκολα οι αριθμοί και μόνο (20.000 πολίτες και 400.000 δούλοι) μας αποκαλύπτουν ότι οι αθηναίοι δεν ήταν αναγκασμένοι να δουλεύουν όπως σήμερα και έτσι αφιέρωναν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τους στην φιλοσοφία, στο καλό φαγητό και το κρασί.

Για να γίνει πραγματικότητα το ‘’αρχαίων γεύσεις’’ χρειάστηκαν ατελείωτες ώρες μελέτης από ειδικούς επιστήμονες, όπως φιλόλογοι, αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες και γευσιγνώστες. Συλλέχτηκαν συνταγές αλλά και γαστρονομικές συνήθειες των αρχαίων ελλήνων μέσα από την μελέτη σπάνιων συγγραμμάτων. Ατελείωτα ταξίδια της ομάδας , του Ιωάννη και της Σούλης Αδάμη, ακόμα και σε βιβλιοθήκες του εξωτερικού.

Όσο προχωρούσαν στην έρευνα τόσο η έκπληξη και ο θαυμασμός τους  μεγάλωνε! Ποτέ δεν πίστευαν ότι θα έβρισκαν  τόσα πολλά για τη γαστρονομία των αρχαίων ελλήνων. Χαρακτηριστικά σας αναφέρουμε ότι οι «δειπνοσοφισταί» είναι μια έκδοση δεκαπέντε τόμων που αφορά αποκλειστικά αρχαίες συντομογραφίες και συνήθειες.
Η κουζίνα? Υγιεινή, νόστιμη και ασυναγώνιστη!
Οι γεύσεις? Απίθανες και ξεχασμένες!
Οι συνδυασμοί? Περίεργοι προσεγμένοι και πρωτοπόροι! Πρωτοπόροι υπό την έννοια ότι οι αρχαίοι έλληνες δεν είχαν π.χ πατάτες, ρύζι, ντομάτες, καφέ ή ζάχαρη και ήταν αναγκασμένοι (;;) να μαγειρεύουν με άλλα υλικά όπως μέλι, πλιγούρι, όσπρια, χοντροαλεσμένο κριθάρι και άλλα σαφώς υγιεινότερα.

Το «Αρχαίων γεύσεις» μέσα σε ΄ ένα κόσμο που αναμασά τα ίδια και τα ίδια στο θέμα της γαστρονομίας, αιφνιδιάζει στοχεύοντας σε μια παγκόσμια γαστρονομική επανάσταση.

Το "Αρχαίων γεύσεις" κατάφερε να γίνει το μόνιμο στέκι πολλών επωνύμων ξένων και ελλήνων. Από το πρώτο διάστημα λειτουργίας του κέρδισε τις εντυπώσεις. Ξένοι που λατρεύουν την  Ελλάδα, το ανακάλυψαν μέσα από το διαδίκτυο, και είναι πολλοί εκείνοι που ταξίδεψαν στην χώρα μας για να γευτούν τα υπέροχα και μοναδικά πιάτα μας.

Έγκυρα περιοδικά και εφημερίδες του εξωτερικού όπως το «ΤΙΜΕ» και η «GUARDIAN» φιλοξενούν στις σελίδες τους σπουδαία σχόλια για το «Αρχαίων γεύσεις», το εστιατόριο που αποτελεί παγκόσμια μοναδικότητα.
Επίσης το travel channel και το discovery channel  έχουν προβάλει το "Αρχαίων γεύσεις" σε εκπομπές λόγο της λαμπερής ιδιαιτερότητας του.
Στο "Αρχαίων γεύσεις"   οι πελάτες ζουν μία εμπειρία που δεν την είχαν ζήσει μέχρι σήμερα.

Ο χώρος που διάλεξε ο Ιωάννης και η Σούλη Αδάμη  δεν θα μπορούσε παρά να ήταν μυσταγωγικός και εντυπωσιακός, αλλά και όλα από τα σκεύη μέχρι τις ενδυμασίες του προσωπικού είναι εξίσου εντυπωσιακά και σε μεταφέρουν αλλού…

Θέλω , να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ιωάννη Αδάμη που μου έδωσε την ευκαιρία να υποστηρίξω και να συνεχίσω μαζί του το όραμά του,
όπως και στη Σούλη Αδάμη για την αμέριστη και συνεχή βοήθειά της…
Καλή σας όρεξη λοιπόν ή όπως έλεγαν οι αρχαίοι έλληνες… «Ευδειπνίας».

Για το «Αρχαίων γεύσεις»
Νίκος Ι. Ζιώγας